In de praktijk kwamen we samen met een groep van 20 mensen die allemaal een persoonlijke vraag mochten inbrengen waar ze persoonlijk mee worstelden. Niemand kent elkaar en vertelt iets over zichzelf. Vervolgens kiest de probleemsteller intuïtief mensen uit de groep die "staan voor"een persoon die een belangrijke plaats heeft in zijn of haar leven.
"Wil jij staan voor mijn moeder of wil jij staan voor mij collega Jan". Door de probleemsteller worden deze personen samen in een ruimte geplaatst en op dat moment worden zij ook echt dié personen waar ze voor opgesteld staan. Dat is geen kwestie van keuze...dat gebeurt gewoon. Ze denken hetzelfde, reageren hetzelfde en de begeleidsters halen in dialogen met alle betrokkenen en door controlevragen aan de probleemsteller feilloos het werkelijke probleem tot in detail boven tafel. Het klinkt echt ongelofelijk en dat is het ook als je het niet zelf hebt meegemaakt. In 100% van de gevallen kwamen exact de juiste problemen boven tafel. Iets dat onvoorstelbaar diep ingrijpt in de personen die het meemaken. Zowel bij de probleemsteller zelf als bij diegenen die hij opgesteld heeft, want die zijn niet bij toeval in die opstelling terecht gekomen en voelen in de interacties een rechtstreeks verband met hun eigen leven.
Als voorbeeld geef ik een moment uit de laatste opstelling waarbij ik betrokken was. Kort daarvoor stond ik te praten met een dame die in de pauze koffie schonk aan de deelnemers. Een bijzonder hartelijke en vriendelijke vrouw waar het prima mee klikte. Een kwartier later werd ik opgesteld als iemands vader.
De genoemde vrouw werd ook gevraagd. Ze werd net als ik opgesteld en direct voelde ik een sterke fysieke afkeer voor haar. Zo erg dat ik me zelf rood voelde worden van kwaadheid en afkeer.....
In die opstelling was ik de vader van een kind dat op 2 jarige leeftijd door een roekeloze automobilist invalide was gereden. Die persoon had zelfs nooit excuses aangeboden.... De vrouw was opgesteld als die automobilist....
Ik vermijdt bewust woorden als "speelde"en "rol" want.... dat is het niet. Je WORDT degene als wie je bent opgesteld en reageert identiek als die persoon zonder daar iets van af te weten. De energieën om ons heen leiden ons feilloos en in alles dat gebeurt is werkelijk niets toevallig. Feilloos interpreteren Nell en Karin de gebeurtenissen en halen ze de essentie naar boven.
Ik heb dit nu al 3 x teruggelezen en realiseer me maar al te goed dat woorden nooit kunnen beschrijven wat je aan den lijve moet ondervinden om het echt te bevatten. Voor mij en Frederique iets waar we veel verder mee willen en zullen gaan.
Op hun site vertellen Nell en Karin oa:
Onze eigenheid als begeleiders is ontstaan vanuit onze persoonlijke geschiedenis, levenservaring en scholing. Deze ingrediënten verenigen zich in de haptonomie en de systeemdynamiek en vormen samen onze specifieke aanpak.
Zowel de haptonomie als de systeemdynamiek zijn gebaseerd op fenomenen, onverklaarbare verschijnselen, die we kunnen waarnemen zonder te denken en te doen. De haptonomie is de leer van het gevoelsleven. De systeemdynamiek is het krachtenspel in elk systeem waarin een mens zich beweegt. Beide benaderingen gaan uit van de noodzaak van wezenlijk contact tussen individuen onderling.
Onze werkwijze is een combinatie van beide stromingen en kenmerkt zich door een ogenschijnlijke eenvoud. Eenvoud heeft een krachtige uitwerking op complexe vraagstukken. In die eenvoud zijn we confronterend, snel, (ge)ruisloos en handelen daarbij met respect en empathie. Door het menselijke met het resultaatgerichte te verbinden, koppelen we affectiviteit aan effectiviteit.
terug naar nieuwsoverzicht

![]() |
![]() |